Δι-αφάνεια ...

Μαζευω τα κομματια μου - Μαρια Λούκα

Της ψυχης το καραβι - Μαρια Λουκα

ΔΙΧΑΣΜΟΣ
(του Χριστόφορου)

Σαν το σκυλί που το διώχνουν με πέτρες
κι αυτό ξαναγυρίζει στην ίδια πόρτα
εκδίδομαι με το άλλο μου πρόσωπο
με το άλλο μου όνομα.

(Η ποίηση πλέον, φίλε, γίνεται επικίνδυνη
ανάκριση εξουσίας
που από πριν γνωρίζει τα συμβάντα.)

Συνεχώς να ταξιδεύω αμφίρροπος
ακίνητος να εξοστρακίζομαι
να συνωμοτώ
πάνω σε πράματα απλά
γιατί έξω διαβάζω νεκρώσιμα
κι από μέσα δοξολογάω αρχιπέλαγα
σα να μου λείπει ένα χέρι ή ένα πόδι
κι από το πλήθος προσπαθώ να το κρύψω.

Δύσκολο να καταλάβετε τις αγέρωχες λεύκες
δυσκολότερο να βρείτε την έξοδο
σε άγνωστο δίλημμα. 

Μες τα συντριμμια μου - Παντ. Θαλασσινος

(στιχοι : Μανος Ελευθεριου)

Θανασης Βενετης

Αντεχεις ;;; ...

Kορμι μου αντεχεις - Ιφιγενεια Κορολόγου

Μερα καλη - Ι. Κ.

dark  art
www. Tumblr.com

Να μου στείλεις το θρόισμα του ανέμου.
Το κύμα όταν ενώνεται με τον τραχύ βράχο.
Το σύμπαν που γονατίζει στον έρωτά μας.
Το άγριο ουρλιαχτό της αστραπής όταν πέφτει στο χώμα.
Το κλειστό όνειρο που ριγά όταν σου αποκρίνομαι.
Το φέγγος του κεριού, όταν γιγαντώνει την μοναξιά στον τοίχο.
Το χάδι της άμμου στην ερήμου που με κοιμίζει.

- Φέρε μου το Θεό, αν δεν μπορείς να μου φέρεις εσένα.


VENNIS MAK POETRY

Το ψεμα

Δεν

Αυτό δεν

Αυτό δεν είναι

Αυτό δεν είναι ανάμνηση

Αυτό δεν είναι ανάμνηση ηδονική

Αυτό δεν είναι ανάμνηση

Αυτό δεν είναι

Αυτό δεν

Δεν

                                                 Κ. Π.

Μια Κυριακη ... (πόσο τη μισω αυτη τη μερα)

dedicated...

Στης πολιτειας τη σιωπη - Μαρια Κανελλοπουλου

I took a deep breath and listened to the old brag of my heart: I am, I am, I am.

Sylvia Plath (ch. 20, "The Bell Jar", 1963)

Οι φοβοι του μεσημεριου - Κ. Δανδουλακη (απαγγελια)
Εφυγες χθες ...
Ο ερχομος σου - Μαρια Κανελλοπουλου

Ο χορος της μαγισσας του μεσημεριου

Ωρες μακρινες - Μ.Δημητριαδη,Φ.Σοφιανος
Πες μου που με πας - Μαρια Δημητριαδη
Μερες που φυγαν - Μαρια Δημητριαδη

απο τον δισκο : "Οι φοβοι του μεσημεριου"

Γιωργος Σταυριανος (1986)

ΔικαιΩμα ...

[...]  Μόνο η νύχτα δεν έπρεπε γλυκιά έτσι τώρα να 'ναι,
να παίζουνε τ' αστέρια εκεί σαν μάτια και σα να μου γελάνε.

( "Μόνο" , Κ.Καρυωτακης, απο τα "Νηπενθή")

"Living still life"
by Salvador Dali

Αντιδικίες

"...Νομίζω πως όσα έχω περάσει
μου ’δινουν κάθε δικαίωμα να τρελαθώ.
Θα ’ταν λίγη ξεκούραση επιτέλους,
λίγη ανεύθυνη ελευθερία 
που ποτέ δεν γνώρισα.
Κι αληθινά θα τρελαινόμουν, αν δεν αποτελούσε
κι αυτό μια κάποια παραχώρηση...."

Τ. Πατρίκιος






Γυρισε !... να παμε μια Βολτα .
Ακομα κι Αν προδοθεις ...
θυμησου πως
Μονάχα οι νυχτες
ζωντανευουν τις Παλιες αγαπες ...
 (Παντελης Θαλασσινος)

δια-σχιζω το Απειρο...

επειδη δεν θυμαμαι που εκρυψα του υπνου μου το ρουχο

καθε νυχτα φορω τη σκια σου

ανασα...μνημη....... 

υπαρχω σε ονειρο λιγο

ως να διαρραγει το περιβλημα

την αυγη βγαινω ανυποπτο βρεφος

σ' εναν ηλιο που καιει....κατασαρκα

(2011)

25η Ραψωδία της Οδύσσειας

Αηδίες—ο χρόνος έγινε για να κυλάει,

οι έρωτες για να τελειώνουν,

η ζωή για να πηγαίνει στο διάολο
κι εγώ για να διασχίζω το Άπειρο με το μεγάλο διασκελισμό ενός μαθηματικού υπολογισμού,
μονάχα όποιος τα διψάει όλα
.........μπορεί να με προφτάσει,
ό,τι ζήσαμε
.........χάνεται,
γκρεμίζεται μέσα στο σάπιο οισοφάγο του χρόνου
και μόνο καμμιά φορά,
.........τις νύχτες,
θλιβερό γερασμένο μηρυκαστικό τ’ αναμασάει η ξεδοντιασμένη μνήμη,
........όσα δε ζήσαμε
........αυτά μας ανήκουν…

Τ. Λειβαδίτης

Κοντα σου ...

... Ως το τελος

(Θανος Ανεστοπουλος)

τα αναλώσιμα ...

http://verbaobscura.blogspot.gr/

Της αγκαλιας η ξενιτιά - Σωκρατης Μαλαμας

το έσω άνοστον

Η πιο βαθειά μας ξενιτειά
πουθενά δεν θα μας επιστρέψει
γιατί δεν μας γνωρίζει.
Φοράει πάντα
τα ρούχα κάποιων άλλων,
τα κοσμήματα
και τις αλυσίδες τους,
κρύβεται στα όνειρα
που το πρωί δεν θυμούνται,
μπερδεύεται
μέσα στις βαλίτσες τους
με τα χρησιμοποιημένα
ασπρόρουχα.



Η πιο βαθειά μας ξενιτειά
είναι ένας έρωτας
με την ηλικιωμένη όψη
του θανάτου,
μια χειραψία
με το απροσπέλαστο,
μια λύπη που προηγείται
ακολουθώντας μάταια
τον εαυτό της.

Λιλιαν Μπουρανη

Στο παραπέτο...

...Έχω την εντύπωση πως έγινα για να στηρίζομαι στις θάλασσες του μηδενός... Ξεχύνομαι σαν τον άνεμο στην έρημο, που αφού πρώτα σαρώσει κύματα άμμου, σαν ολάκερα φορτία, στο τέλος σκορπιέται και χάνεται... δίχως τίποτα ν' απομένει...

   Δε μπορώ να βγω από τη φυλακή που είμαι για τον ίδιο μου τον εαυτό, όλο το κακό που γίνεται στη Γη, γίνεται από τους "πιστεύοντας" και τους φιλόδοξους... Είναι πλάνη να νομίζει κανείς πως ο άνθρωπος έχει κάποιον προορισμό εδώ κάτου... Καθε τι που ζει, φθείρεται... Μονάχα η ευφυΐα έχει την ικανότητα να σε κάνει ν' απέχεις... 

Henry de Montherlant (1895–1972)

(από το: "La Reine Morte", 

μτφ: Μαρία Αρκαδίου)

Mουσικη, ερμηνεία : Cem Karaca

από τον κατά κοινή ομολογία καλύτερο δίσκο του: 

"Merhaba Gençler ve Her Zaman Genç Kalanlar" 

("Γεια σας, νεοι και για παντα νεοι ανθρωποι",1987).

στιχοι: 

Είμαι πολύ κουρασμένος

μην με περιμένεις, καπετάνιε.

Ας γράφει άλλος τα ημερολόγια του πλοίου.

Ένα γαλάζιο λιμάνι, με πλατάνια και θόλους·

σ’ αυτό το λιμάνι, εμένα δεν μπορείς να με βγάλεις.

Nazim Hikmet

*** Παραπέτο: (ναυτ) στηθαίο-προέκταση των πλευρών του πλοίου μέχρι το κατάστρωμα, 

(κυριολ) παραπέτασμα, διαχωριστικό, (μτφ) κάγκελο

Ελεγείες και ...

Συγκρουση - Μαρθα Μεναχεμ

"Bleeding  heart  bouquet"
painted by Jumper

Θυσια

Στ' απόκοσμα βαθη των ματιών σου
χαράχτηκε της μοίρας μου η θυσία

... ... 

Σε φέρνω πάλι μεσ' τη φαντασία
των ήλων μου ν' αγγιξεις τα σημάδια

Μαν. Μεσσήνης
(απόσπασμα)



Μικρη ελεγεια - Μαρθα Μεναχεμ
Ελεγεια - Γιωργος Καζαντζης






δε γραφω (πλεον)...
ολα τα γραμματα 
συριζουν σαν σ-ιγμα
θηλεια στο λαιμο
να σφιγγεται
...στενευει 
σιγα......σιγα.........

Κρατα(ω) την ακρη "μου" - Τ. Τσανακλιδου

Χωρις λογια, ...σημερα

απο στεριανο βραχο...

Το μελτεμακι - Κωστας Χατζηχριστοδουλου

(Με καρδιές που τις πήρε ο διάβολος)

Σαν ήρωας να τελειώνεις τις λέξεις...

VENNIS MAK

Καραβι τα μεσανυχτα - Κωστας Χατζηχριστοδουλου

αυθορμητα...

Ο Απρίλης είναι ο μήνας ο σκληρός...

Ο Απρίλης είναι ο μήνας ο σκληρός, γεννώντας
Μες απ΄την πεθαμένη γη τις πασχαλιές, σμίγοντας
θύμηση κι επιθυμία, ταράζοντας
Με τη βροχή της άνοιξης ρίζες οκνές.

Ο χειμώνας μας ζέστανε, σκεπάζοντας
Τη γη με το χιόνι της λησμονιάς, θρέφοντας
Λίγη ζωή μ΄ απόξερους βολβούς.

Tomas S. Eliot

(μετάφραση : Γιωργος Σεφέρης)


Ηταν νυχτα του Απριλη - Καιτη Χωματα

Ακομα οι πληγες ειναι νωπες - Καιτη Χωματα

Δισκος : "ΑΥΘΟΡΜΗΤΑ", 1987

Ψιθυρισματα ...

...

Δωσ' μου τα χέρια σου
να κρατήσω τη ζωή μου
Μια φέτα ψωμί
που δεν τη μοιραζόμαστε, πως να την αγγίξω ...;
Κι όταν σου πουν να με πυροβολήσεις χτύπα με αλλού
μη σημαδέψεις την καρδιά μου ...;
κάπου βαθιά της ζει,
το παιδικό σου πρόσωπο,
δεν θα θελα να το λαβωσεις
Πεινάμε κι οι δύο για ένα χαμόγελο
και μια μπουκιά ήσυχο ύπνο
Αύριο λες ...;
και μέσα σ'αυτή τη μικρή αναβολή
παραμονεύει ολόκληρο
το πελώριο Ποτέ.

Τασος Λειβαδίτης

Ο παλιος σκοπος - Χαϊνηδες

Το παλιο μας το τραγουδι - Λιζετα Καλημερη

Ενας και ... Μοναδικος

Ζωη μου - Μανωλης Μητσιας

Πηρα τα ματια μου - Στρατος Διονυσιου

Μεινε πικρα στην καρδια μου - Μανωλης Μητσιας

15/12/1933 - 7/4/2000

Γιατι δεν ηρθες τοτε - Γ. Χατζηαντωνιου

..."σωπαινω με λεξεις"

"ΤΕLEPHONE"
Tamara de Lempicka
(λεπτομερεια πινακα)

Εχουμε την ίδια
ομάδα αισθημάτων
στη φλέβα
Παρόμοιοι χειμώνες
εξόντωσαν
επιθυμίες

Κι από όσα χρέη
ήταν γραμμένα
στ' αλφαβητάρι της
Μνήμης
Κανένα δεν μας
πληρώθηκε
'Εχουμε τον ίδιο
τρόπο να κοιτάζουμε
τ' άστρα κάθε νύχτα
Γι' αυτό σου λέω
Τηλεφώνησε

(αναρτηση στο : http://aggelostoudromou.blogspot.gr/ )

"Εσυ μιλας με σιωπες...

...οσο σωπαινω εγω με λεξεις"

(Αγγελος του Δρομου)

Παρε με στο τηλεφωνο - Μ. Λιντα, Μαν. Χιωτης

Στου τηλεφωνου το κοχυλι - Ποπη Αστεριαδη

Αν μου τηλεφωνουσες - Α.Πρωτοψαλτη, Δ.Γαλανη

Δεν σε δινω - Δ. Γαλανη

" Βαθυ τιποτα... "

ΕΚΠΤΩΤΗ

Ναί. Εδώ στεκόμαστε.
Η γυναίκα γράφει.
Δεν αντικρύζω στόμα.
Δεν φιλώ χείλη.
Φωτιές μόνο που πήραν τη θέση των ματιών.
Ήσυχος θάνατος.
Η γυναίκα γράφει.
Στους αιθέρες πίνει καί πίνει.
Μιά χούφτα έμπνευση.
Αιώνια νάρκη.
Πήγαινε.Έλα.
Η γυναίκα γράφει.
Χαιρετισμούς ύστατους που δεν πήραμε είδηση.
Λέξεις που ουρλιάζουν :Αφανίσου!
Όσο η βαθιά άβυσσος.
Βαθύ τίποτα.
Πήγαινε.Έλα.
Η γυναίκα γράφει.
Την τελευταία λέξη την ονομάζει φρίκη.
Ζωντανή ήταν.
Κλοιός που την έφτανε,
φίδι ήτανε,
σφαγή
καί εγκλεισμός
φλέβα που πείνασε ήταν.
Ανήγειλε τον πόνο το μέλλον.
Χορτάτος ήτανε.
Και έτσι μονάχη καθώς έγραφε.
Πήγαινε.Έλα.
Αναλήφθηκε στον ουρανό.
VENNIS MAK

Περι - Γραμμα ...

Mε εμαθες ματια να διαβαζω - Αρμος

Αν βρω τραγουδι - Αρμος

Άτιτλο

Τα βράδια αναπολώ 

τις φλύαρες σιωπηλές ματιές σου
Που έχουν χρώμα και περίγραμμα
Και υπάρχουν
Σαν τραγούδι μέσα στη νύχτα
Σαν ποτάμι που κυλά μέσα μου
Άνοιξη που θάλλει αγάπη
Με χρώματα παρμένα από του Μάη μέρες
Με ντύνεις μ' αυτά τρυφερά 

Μ' ένα χάδι πρωτόγνωρο
Χάδι από τις φλογερές σιωπηλές ματιές σου

Πασχάλης Παπαβασιλείου

Πες μου ενα ψεμα - Αρμος

...   ...   ...

Σιγοριγουν οι μαργαριτες 

Με τ' αερακι της αυγης 

Το δειλι θα φυλλοροησουν 

Μια κιτρινη καρδια θ' αφησουν 

Που δε θα τη ποναει κανείς

(31/3/13)

... "καρδια ασαλευτη"

Καρδια στα δυο - Λιζετα Καλημερη

Μορσικον

Εχτισα πανω σε καποια

της ζωης μεγαλη παραλειψη.

Ανοιγω το παραθυρο

και μπαινει χωμα.

Πατω στο πατωμα

και ανοιγουν τρυπες.

Η σκαλα μονόδρομη

στο υπογειο κατεβαινει

μαζι με τα νερα

μαζι με την αμμο

μαζι με τα ναυαγια.

Λιλιαν Μπουρανη

("Ερωματα", 2012)

Της αγαπης μαγια - Λιζετα Κ.

Αργησες πουλι μου να 'ρθεις - Λιζετα Κ.

Μικρες ...περι-Πλανησεις

Κλειστήκαν τα περασματα - Ελενη Κολετζακη

Συντροφιά

Το σούρουπο γυρίζουν σπίτι τα νερά
αέρι δρόμοι σπαθί - στο σπίτι. 

Ο σκύλος παίρνει το πόστο. 

Η άσπρη χαρακιά του Γαλαξία στον ουρανό. 

Ώρα να φυλάξουμε καλά τ' όνειρο

μην κρυώσει, μην λογιστεί ακόμη τα ξέφωτα.

...Καμιά φορά
πως ξεπηδάει η σύμπτωση! 

Εκεί λοιπόν στο ξέφωτο η βαλανιδιά. 

Τα φύλλα της βαλανιδιάς με τα κλωνιά
κι αέρι και σκιά και μοιρολόι και μάνα
κανείς, κανείς μην πει πως είναι μόνος.

Μαρκος Μεσκος

(συλλογη : "Μαυρο Δασος", 2011)

Οσες φορες ...                    Πατω τις ακριες ...

(Μικρες Περιπλανησεις)

Δακρυα του δειλινου ..."εκ των εσω"

Δαχτυλα με δαχτυλα - Μαριαννα Ζορμπα

31/3/13, απο ψηλα...

Καρδια και αιμα - Μ. Ζορμπα

Ποιος ξερει - Μαριαν. Ζορμπα

στιχοι τραγουδιων : Ακος Δασκαλοπουλος

μουσικη : Παναγιωτης Μαθιελλης

αλμπουμ : "Ακου μια φορα", 1996

"Ευθραυστον" ...

Sea's melody
φωτογραφια: Πενυ Γιαννακου

Πράσινο μπουκάλι.

Ό,τι δε σου είπα
το έγραψα σε μικρά σημειώματα
που έστειλα με τον ταχυδρόμο της θάλασσας.
Δεν φοβήθηκαν κύματα και φουρτούνες
λόγια και λέξεις σφραγισμένα
με κερί και έρωτα.
Σ’ τα έστειλα όλα.
Όλα αυτά που με έκαναν να ζω.
Τη μουσική της φωνής μου
και το τραγούδι που με βασάνιζε πάντα…
Για σένα όλα. Απλά και ειλικρινά.
Μα και τον εαυτό μου
στο μπουκάλι ταχυδρόμο θα έκλεινα,
μικρός και ανάλαφρος στη σκέψη σου,
προστατευμένος με τις λέξεις.
Πότε θα φτάσει ο ταχυδρόμος,
ούτε εγώ ρώτησα.

Το ταξίδι
έχει το δικό του ημερολόγιο.
Πράσινο υγρό της προσμονής
και οι δρόμοι απέραντοι.
Πράσινο.

Flumina 0322 - Christian Fennesz & Ryuichi Sakamoto

Λουάν Τζούλις

Χθες ...σημερα ...αυριο ...πάντα

Μυστικα πως σ' αγαπω - Δημητρης Υφαντης
Καιγομαι και σιγολιωνω - Δημητρης Υφαντης