Αργα... , θα κινησω

Ο εφιαλτης του Οδυσσεα - Ροδο του ανεμου

Θέλω να ξέρεις...

Θέλω να ξέρεις πως δεν έσβησε,
μέσα μου η πύρινη ματιά σου
κι αυτά τα χρόνια που δε μ’ έβλεπες,
εγώ τα πέρναγα σιμά σου!
Θέλω να ξέρεις πως το χέρι σου
στη μοναξιά μου μ’ οδηγούσε,
θέλω να ξέρεις πως η σκέψη σου
τα ονείρατά μου κυβερνούσε [...]

Κι οπού κι αν βρέθηκα, μονάχη μου

ή μες στο βούισμα του κόσμου,
ήσουν εσύ παντού και πάντοτε
ο μυστικός σύντροφός μου [...]

Κι όταν ο Χάρος, που λαχτάρισμα
τέτοιο μας έδωσε μια μέρα,
τέλος, κινήσει κι έρθει να με βρει,
προτού μ’ αυτόνε φύγω πέρα,
θέλω να ξέρεις πως μ’ εσένανε
τα στενά λόγια θα μιλήσω,
κι αργά μ’ εσέ, για κάποιο ανέβασμα
σε κάποιο Βράχο θα κινήσω.

Μυρτιωτισσα
(ποιητική συλλογή : Κίτρινες Φλόγες)

Γραμμα στην καλη - Ροδο του ανεμου

Αν - Ροδο του ανεμου

"Κι ολο και σκοτεινιαζει" ...

Tώρα που δεν μπορώ παρά να με θυμάμαι μόνο
ξέρω, δεν ήταν έτσι, τίποτε δεν ήταν
αλλιώς έγιναν όλα.

Η μαρτυρία μου ασαφής. Τι υπεκφυγές, τι συγκαλύψεις
σε λόγια, σε γραφτά και σε φερσίματα…
Αλλά πώς να τα πω και φαντασίας καμώματα όλα αυτά;
Δε γίνεται.

Β.Λ.

Η μνημη του νερου - Μαρια Φαραντουρη

Βρυση της ανατολης - Μ. Φαραντουρη

Πώς να αναιρέσω μια κατάθεση
πώς να διευκρινίσω μια ζωή;
Το ειπωμένο με εκδικείται
κι ανεξιχνίαστο μένει πάντα το υπαρκτό.

Σίγουρα κάτι μου διαφεύγει
κάτι που λάθος το έζησα και λάθος με έζησε
κι όλο και σκοτεινιάζει γύρω μου
κι όλο και σκοτεινιάζει.

Πού βρίσκομαι
Τι ώρα να ‘ναι.

Βυρων Λεονταρης
(συλλογή «Εν γη αλμυρά»)

Ελ-λειψεις ...

Σαββατοβραδο - Στ. Καζαντζιδης

Σαββατοβραδο - Δ. Μητροπανος
Παει η ζωη μου αδικα - Δ. Μ.

Σαν κουρελι - Δημητρης Μητροπανος

... σε σιγηλά λησμονεία
υπάρχω χαρούμενος απο άσπιλη θλίψη
σμιλεύοντας τη μοναξιά
ζηλεύοντας το άπειρο που λείπει ...

Ν. Καρούζος
(από το ανεκδοτο ποιημα: "Αμφορεας", αποσπασμα)

Φ...ονικά

φωνη! 
φωνη δεν εχω
να σου φωναξω
μη φευγεις ...φως μου
φοβαμαι...
το φως!
(σημερα, 11.40 π.μ.)

The ocean - Richard Hawley

...   ...   ...

[...]

Κράτα με λες κι ήρθα από τ`αστέρια
κράτα με κι ας έχω αίμα στα χέρια
αγάπησε τα λάθη που θα κάνω πριν χαθώ.

Μεινε 

(Χ.Θηβαιος)

για ν`αντέξω το χρόνο
πριν με γκρεμίσει.
Μόνο εσένα θέλω
ένα δρόμο να μου χαρίσεις.
Είναι ριζωμένος ο φόβος μου
σαν νύχτα βαθιά
Γίνε γύρω απ`το πρόσωπό μου
ζεστή αμμουδιά.

Για ενα μόνο μπλε ...

Κυκλαδικο - Παντελης Θαλασσινος
(στιχοι : Ακος Δασκαλοπουλος)

"L' Homme a la guitare"
by Georges Barque*

Το μπλε τραγούδι [Blue song]

Είμαι κουρασμένος
Είμαι κουρασμένος, από κουβέντες κι από πράξεις
Κι αν θα με συναντήσεις σε κάποιο
δρόμο, μη μου κάνεις ερωτήσεις, γιατί
τ’ όνομά μου μονάχα μπορώ να σου πω
και τ’ όνομα της πόλης όπου
γεννήθηκα - Μα τούτο αρκεί.
Δεν έχει πια νόημα αν το αύριο
θα φτάσει. Αν υπάρχει
μονάχα τούτη η νύχτα κι έπειτα έρθει
το πρωί, δε θά ‘χει νόημα τώρα.
Είμαι κουρασμένος. Είμαι κουρασμένος από κουβέντες
κι από πράξεις. Μες στην καρδιά μου
θα βρεις μια χούφτα μικρούλα
από σκόνη. Πάρ’ την και φύσα την έξω
στον άνεμο. Άστην, να την πάρει ο άνεμος
και θα βρει το δρόμο για το σπίτι.

Tennessee Williams

(Ο καθηγητής Henry Schvey βρήκε αυτό το νεανικό ποίημα του σπουδαίου αμερικανού θεατρικού συγγραφέα Tennessee Williams το 2004 σ’ ένα βιβλιοπωλείο στη Νέα Ορλεάνη των ΗΠΑ. Ήταν γραμμένο με μολύβι στην τελευταία σελίδα ενός μπλε φυλλαδίου εξετάσεων για το μάθημα των Ελληνικών, στο Πανεπιστήμιο Washington του Σεν-Λούις, το 1937, όταν ο Williams σπούδαζε εκεί.)

Θαλασσες - Χωρις Ονομα

The Ocean - Richard Haweley

* Μαζι με τον Pablo Picasso θεωρουνται οι ιδρυτες του κυβισμου.

Εξοδος ...

Ελα παρε με - Γιαννης Χαρουλης

paint : Elena Ilku

Έλα
Η θλίψη μου έχει κι αυτή περάσματα
Μπορείς να τη διασχίσεις

Τα αμίλητα πλατώματα και τα ψιθυριστά νερά της
Τα πλανταγμένα της φωτάκια, τα ασάλευτα τραύματά της
Το πένθος που κρατά την ανάσα του, την ανάσα μου,
την ανάσα μας
Τους κήπους της που αναπλάθει συνεχώς
Και στις καυτές της πέτρες, στις αμμούδες
- μισές πέτρες, μισές γλυπτά -
Άπλωσε την παγωμένη λιμνούλα των ματιών σου

Μπορείς να τα επισκεφτείς σαν ξένη χώρα
μες στη χώρα σου
Κι έχει μια έξοδο πελώρια στα μάτια μου
- μη ρωτάς πώς το αντέχω
τέτοιο άνοιγμα.

                     Αντέχω - 

                               Αρετή Γκανίδου

(από τη συλλογή Ορυκτό φως, 2011)

πρωτη αναρτηση στις 24/4/13 : Ενα λιβαδι μεσα στην ομιχλη ...

Συναρμογες και συναφειες ...

Πως να ξεχασω - Ελλη Πασπαλα

Ανέμελα περιφέρεσαι

Ανέμελα περιφέρεσαι στην καρδιά μου
κι έχεις επιτάξει και την πιο μικρή μου φωνή.
Και δεν είναι που δεν προσπάθησα να τραβηχτώ:
περπάτησα όλα τα σοκάκια να σε σκορπίσω,
ποτίστηκα όλη τη βροχή να σε σαπίσω –
αλλά πάντα καταποντίζεται κάθε απελπισμένη πρόφαση
και χαμογελάς μέσα στη μνήμη μου ανεύθυνα∙ 

και σε ζητώ
με πιο πολλή ταπείνωση, με πιο πολλή λαχτάρα.

Θεοδώρα Ντάκου
Από τη συλλογή Η ηλικία του πανικού (1984)

Μέχρι να σε ξαναδώ

Μέχρι να σε ξαναδώ

δε θα μπορώ ν' ακούω μουσική

μήπως γλιστρήσει ο ήχος σου απ' την καρδιά μου.

Δε θα γυρνώ στους δρόμους

γιατί θα θέλω να σε συναντήσω

μέσα σ' όλα τα μάτια που περνούν.

Μέχρι να σε ξαναδώ, κάθε βράδυ

θα έχω την επέτειο των χεριών σου

την ίδια ώρα, την ίδια ακριβώς

– πίκρα μου και χαρά μου, πόσα χρόνια

σκαρώνεις ιστορίες πριν να κοιμηθείς.

Κι όταν σε ξαναδώ, 

θα ψάχνω μέσα στις κινήσεις σου

μήπως και τάχα ξέρεις για τον πόνο μου.

Μέσα στ' ανίδεο χαμόγελό σου

όλος ο κόσμος αναδεύεται∙

ούτε σαράντα χρόνια να το κυνηγώ

δε θα μπορώ να βρω το μερτικό μου.

Τ' ονειρο ειναι μια φωτια - Βασιλης Σκουλας

Θεοδώρα Ντακου

Συννεφα, ... χρωματα, ... Εσυ

Οτι δεν ελησμονησες ποτέ δε σε ξεχνα...

Χρωματα - Γιαννης Νανοπουλος

Τα χρωματα - Εκεινος κι Εκεινος

κι εγω ...

Σαν αερικο - Γιαννης Νανοπουλος

Ενα παιδι μετραει τ' αστρα

Πού είσαι τώρα;
Είσαι κάπου;
Ή χάθηκες στα σκοτεινά περιβόλια
που σε κατάπιναν από παιδί;
Στα απόκοσμα ξωκλήσια που σε κατασκόπευε
η μάγισσα μάνα σου;
Ή μήπως ενσωματώθηκες στις μαγικές σελίδες
του Λουντέμη σου; [...]
Ο κόσμος όλος φλέγεται
κι οι στράτες αποκάμουν
Κι εμένα
Εμένα μου έλαχε
Να ζω πικρά
Στης φαντασίας σου τις παρυφές
Μην και ο άδικος κόσμος δεν μπορέσει
Μην και το απόλυτα σκληρό δεν καταφέρει
Στο χώμα που περπάτησες
Να σβήσει τα χνάρια
Να βάλει τέλος σε μια πορεία οδύνη
Τώρα όλα περάσαν
Οι μνήμες καβαλικεύουν τον υγρό καιρό
Και τα μισόκλειστα μάτια
σε ταξιδεύουν στα παραμύθια που με χαράμισες

ΤΑΣ ΣΟΣ

Trying hard ...

Fado Perdicao - Cristina Branco

(μτφρ.τιτλου: Ολεθρια μοιρα...)

Preguntas Hermosas

(A "pas de deux" of poetry)

Poema X
We have lost even this twilight...
(Pablo Neruda)

Under the harvest moon

We have lost even this twilight. 

Under the harvest moon,

No one saw us this evening hand in hand

When the soft silver

while the blue night dropped on the world.

Drips shimmering

I have seen from my window

Over the garden nights,

the fiesta of sunset in the distant hills.

Death, the gray mocker,

Sometimes as a coin

Comes and whispers to you

lit a piece of sun in my hands.

As a beautiful friend

I remembered you with my soul clenched

Who remembers.

in that sadness of mine that you know.

Under the summer roses

So, where were you?

When the flagrant crimson

Who else was there?

Lurks in the dusk

Saying what?

Of the wild red leaves,

Why all the love I will suddenly

Love, with little hands,

feel when I am sad and far away?

Comes and touches you

The book that always closed at dusk fell,

With a thousand memories,

and rolled like a hurt dog at my feet my cloak.

And asks you

Always, always you recede through the evenings

Beautiful, unanswerable questions.

toward the twilight-erasing statues.

(Carl Sandburg)

http://vimeo.com/12380705

*** Pas de deux : (ακριβης μεταφραση: βήμα για δυο) 

όρος του κλασσικου μπαλετου, που σημαίνει χορός για δύο.

Norman McLaren : Pas de deux

... Two ballet dancers perform a dance enhanced 

with surreal multi and after-image effect visuals.

Στα ιχνη σου, βαθειά ...

Σελιδα λευκη - Παντελης Θεοχαριδης


P. Picasso : "Η κοκκινη πολυθρονα"

......αντισυμβατικός μέχρι και στα χρώματα που χρησιμοποιούσε:ο συνιδρυτής του κυβισμού χρησιμοποιούσε χρώμα για τοίχους, πιθανώς για να δώσει στα έργα του μια γυαλιστερή υφή που κρύβει τα ίχνη του πινέλου.Η Κόκκινη Πολυθρόνα του 1931 ( Ινστιτούτο Τέχνης του Σικάγο) εξετάσθηκε σε ένα μικροσκόπιο «σκληρών ακτίνων-Χ» και αποκαλύφθηκε ότι τα σωματίδια χρωστικών στον πίνακα ταιριάζουν απόλυτα με τη χημική σύσταση των προϊόντων της Ripolin, της πρώτης μάρκας χρωμάτων για οικιακή χρήση. Πολλοί ιστορικοί της τέχνης πιστεύουν ότι το εφέ που διάλεξε ο Πικάσο θα ήταν αδύνατο να επιτευχθεί με συμβατικά χρώματα ζωγραφικής. (news.in.gr/culture)

Πτερόεσσα θλίψη

ας μην γελιόμαστε.
ο καθένας με τις σφαίρες του.
ο καθένας στον δικό του πόλεμο.
καμιά φορά
σταματάμε τα διερχόμενα
τουριστικά λεωφορεία
και ζητάμε παυσίπονα
από τους επιβάτες.
για μιαν αναμνηστική φωτογραφία
μας χαρίζουν
ακόμη και τον πυροσβεστήρα.
ύστερα
μας επιτρέπουν να πεθάνουμε
ανενόχλητοι.
αυτός ο ήλιος που δεν δύει
δεν είναι ήλιος.

είναι τα καντήλια μας,
της λύπης το αργό πετρέλαιο
που φλογίζει
τους μακρείς λαιμούς των φουγάρων.
αυτό το ναυάγιο
που μισοκοιμάται στο ένα πλευρό
δεν είναι ναυάγιο.
είναι το σπασμένο σου γόνατο,
το δεξί μου δάχτυλο
το ακρωτηριασμένο
κι αυτές οι σελίδες οι λευκές
πάνω στο σεντόνι
κάποιας ζωής χαμένα επεισόδια,
ανέκδοτες των ονείρων
στιχομυθίες.

Ολα τα ψεματα - Μπαμπης Στοκας

Μικρα ναυαγια - Γιαννης Μητσης

Λιλιαν Μπουρανη

... ... ...

και το ρηγμα μου να βαθαινει

καθε μερα και περισσοτερο...

ετσι σαγηνευεται το σκοταδι

(11/5/13)

Στιγμες ...ωρες ...χρονια

Ωρες σιωπης - Διονυσης Τσακνης

Καπου νυχτωνει - Δ. Μητροπανος

Τα ρολογια

Και βέβαια το ξέρεις
σέ τίποτα δεν ωφελούν τα ρολόγια.
Οι δείχτες είναι το σπαθί πού
διαρκώς αλλάζει κόψη.

Ατέλειωτοι κύκλοι αφαιρέσεως τά ρολόγια.
Κάθε αριθμός κι ένας τρόπος εκροής του χρόνου.

Έτσι είναι τα ρολόγια. Σκοτεινοί συνωμότες.

Χρήστος Τουμανίδης

Θα γυρισω - Μαρια Καναβακη

Σε θυμαμαι - Μαρια Καναβακη

Κατι σαν πικρα ... (Μ. Καναβακη)

cd : "Παραξενο Τοπιο" (2007)

ήρθε ο καιρός να παραδεχτούμε ...

Σελήνη 20 ημερών

(απόσπασμα)

... Λοιπόν, τι κάνουμε εδώ και πότε θ' αλλάξει ο κόσμος, γιατί όπως όλοι μας
έζησα κι εγώ αφηρημένα - βέβαια αγάπησα τα ιδανικά της
ανθρωπότητας
αλλά τα πουλιά πετούσαν πιό πέρα (κι αλήθεια κάποτε παιδιά
αφήναμε στη μέση τις υπερπόντιες εκστρατείες μας για ν'
ανεβάσουμε έν' άρρωστο πουλί στο δέντρο)
και τις νύχτες σχεδίαζα έκτακτα δρομολόγια τραίνων για κείνους
που άργησαν
ή ονειρεύομαι να ζήσω υπέροχα, απερίσπαστος από προσωπικές
ευδαιμονίες
και στάθηκα πάντα ανυπεράσπιστος μπροστά στους άλλους όπως οι
νεκροί
έτσι έμαθα τι θα πει αιωνιότητα.

Τώρα ανεβαίνω σε μιάν άμαξα απ' αυτές που διασχίζουν τον ύπνο
μου
και δραπετεύω. Θα με ξαναβρείτε στα ωραιότερα ποιήματα του
άλλου αιώνα
να νοσταλγώ τον Θεό.

Αλλά τις νύχτες παίρνω χάπια και πλαγιάζω νωρίς, όχι για να
κοιμηθώ,
αλλά για να πάω σε παράξενες συναντήσεις με ανθρώπους που έχασα
ή με πρόσωπα αβέβαια, θαμπά, πριν από χρόνια σε κάποιες νύχτες
ξαφνικά συναντημένα - και δόξα τω Θεώ δεν κατάλαβα ποτέ
τον κόσμο
κι αυτό το ρίγος που διατρέχει το σπίτι είναι από πράξεις που

αποφύγαμε (και μετανιώσαμε)
μεγάλα γεγονότα που χάθηκαν μες στη συντομία των ημερών,
σκέψεις υπέροχες που αρκέστηκαν στα δάκρυα
και τις νύχτες η πικρή ανάμνηση εκείνων που σε πρόδωσαν
και ο ύπνος τους συγχωρούσε. Κι αγάπησα τις λέξεις που
με ταπείνωσαν γιατί με ανακαλούσαν σε μιάν άλλη παιδικότητα.

Α, έχασα τις μέρες μου
αναζητώντας τη ζωή μου. ...

Τάσος Λειβαδίτης - (ΜΙΚΡΟ ΒΙΒΛΙΟ ΓΙΑ ΜΕΓΑΛΑ ΟΝΕΙΡΑ)

απο το : ημερολογιο μιας ποιησης...

Eξι ... κι άς ςος

Μητερα κι αδελφη - Κωνσταντινος Βητα

Αυτή η γυναίκα έρχεται τα βράδια με παίρνει από το χέρι και με γυρίζει χρόνια πίσω, 

«που πάμε;» τη ρωτάω, «θα δεις» μου απαντάει, 

κι όταν κάποτε φτάνουμε έχω μικρύνει τόσο που με κρατάει στην αγκαλιά της κι εγώ τη θηλάζω. 

Μάνα, της λέω επιστρέφοντας, πόσο μου έλειψες όλα αυτά τα χρόνια, 

γι αυτό σε πάω εκεί, μου εξηγεί 

και μου δείχνει πόσο μεγάλη είναι η ουλή της τομής 

που ξεκινάει απ’ το χειρουργημένο στήθος της 

και καταλήγει στην ανεξήγητη πείνα μου για έναν πιο δίκαιο κόσμο.

Γιωργος Ποταμιτης

Μαμα - Βασιλης Παπακωνσταντινου

Οχι δεν θα κλαψω - Τανια Τσανακλιδου

πορτα κλειστη..., ενας χρονος.................

Eιρηνη...

Μην πολεμας - Χαρις Αλεξιου
Διψα ο ερωτας κι αλμυρα - Δ. Μητροπανος

Μοναξιά

Στον Επιτάφιο της Μεγάλης Παρασκευής
σε λησμόνησα μοναξιά μου·
στις δάφνες της Ανάστασης τις ξέρες
θρυψαλιαζόσουν και σε θυμήθηκα.
Έκοψα στα δύο την αυλαία του Πάσχα
την εικόνα σου την πέταξα στη λάσπη [...]

Μοναξιά μου απόψε μόνη εσύ στο δρόμο βγήκες.
Στις εσχατιές του κόσμου εμένα ζητάς.
Οδηγείς τους ιχνηλάτες σου
στην καλύβα του ξυλοκόπου
μέσα στο δάσος που ουρλιάζουν τα τσακάλια
κι εγώ ξενυχτώ το φθινόπωρο
τη Δευτέρα που κρύβει την Τρίτη
το Σεπτέμβρη τον Οκτώβρη
τα Χριστούγεννα που δεν είναι δικά μου.

Μανώλης Ξεξάκης

Μια πικρα - Φοιβος Δεληβοριας

... που είν' άσβηστη και μεσ' τον παράδεισο

των πρώτων μας χρόνων κοντά στο ακρογιάλι.

                                      Κωστης Παλαμας

Το επόμενο πρωί ...

«Αν δεν ονειρευτούμε, το επόμενο πρωΐ θα είμαστε σχιζοφρενείς»

Νανος Βαλαωριτης

Γλυκεια συνηθεια - Γιωργος Περαντακος

Οσα χρωσταω - Γ.Π.

[...] Τώρα που πέρασε κι αυτή η Πρωτομαγιά

Καινούργια όνειρα σε πήραν μακριά.

(Ακος Δασκαλοπουλος)

Ησουν ωραια - Γιαννης Καλατζης

"εξαισιο σκηνικο" ...

Οι εποχές δεν νοιάζονται για την παρουσία μας.
Έχουν το δικό τους ρυθμό δημιουργίας.
Παγερά αδιαφορούν για τα συναισθήματα μας.

Η άνοιξη είναι ανερμήνευτη

Εμείς αυθαίρετα χρησιμοποιούμε το εξαίσιο σκηνικό της
για τα δικά μας, εφήμερα δράματα.

Πάντα θα είμαστε οι θεατές του οργασμού της.

Ανεπαρκείς των ημερών για να τον περιγράψουμε

Γ. Τολιας

Sand - Lolek

I went to the beach alone - Lolek

Candles - Lolek   

Μου λειπεις - Lolek

Η αποφαση του χρόνου

Αν όμως υπήρξα ερωτευμένη και ανεπαρκής.
Αν μου είχε διαφύγει η σκηνή.
Και όπως ξέρομε δυο φορές δεν θα υπάρξει.
Αν σε είδα να τρέμεις στη φυγή.
Και σου είπα καλά κάνεις και φεύγεις.
Αν δεν σου είπα αυτά που θα έπρεπε να μου πεις.

Σε ρωτώ: δεν θα έπρεπε κι εσύ να τα ξέρεις;

Νανα Ησαϊα

" What's the joke ... "

στιχοι     : Γιωργος Κλεφτογιωργος

μουσικη : Νικος Κυπουργος

δισκος    : "Μετωπικη", 2007

Φταις

Pearls on Black Silk

Των χεριών σου ακούω τις λέξεις λες κι είναι βροχές
Όπως θέλεις μπορείς να με παίξεις δεν έχω αντοχές
Με φιλάς, μου γελάς στα σκοτάδια και φεύγεις νωρίς
Τα φιλιά στο κορμί μου σημάδια δεν είδε κανείς

Φταις

Στο λαιμό μου οι φλέβες χορεύουν τρελές μουσικές
Οι βραδιές με φωτιές συνορεύουν, στις φλόγες με καις
Με τις ώρες που έχουν πετάξει αλλάζω εποχές
Των ματιών σου το μαύρο μετάξι τυλίγει το χθες

Φταις
Αγάπα με λίγο, πολύ δεν αντέχω
Tο στόμα σου μέλι τα χείλη μου βρέχω
Φταις
Αγάπα με λίγο, πολύ δεν αντέχω
Σηκώνω τα χέρια και πάνω σου πέφτω
Φταις  [...]

Φταις - Βασιλης Παπακωνσταντινου

Saved - Αλκ.Ιωαννιδης, Δωρος Δημοσθενους

when cinema strove to be magical

La duda (El Secreto de Sus Ojos)

" ηχος απομακρυνσεων "...

Με τις αισθησεις - Παντελης Θεοχαριδης

Προεόρτια επιθυμιών

Άνοιξη; λάθος κάνεις
δε γράφει τίποτα τέτοιο εδώ η διαταγή.
Μιλάει μόνο για δηλητηριώδη κάψουλα
κάτω από τη γλώσσα των επιθυμιών
για να μην πούν ονόματα [...]
Άνοιξη όχι. Απόδραση ξαφνιάσματος
από αφύλακτη θύρα δευτερολέπτου
όπως αποδρά η αστραπή [...]
Όχι ακριβώς έτσι. Κάτι πιο νευρικό [...]
Ούτε έτσι ακριβώς. Ανέμου αδιάκριτο
βλαστάρι υποχόνδρια πράσινο ανασκαλεύει
τα ληξιαρχικά μαλλιά μου να βρεί
από πότε εχω να γεννηθώ.
Από τότε.
Γύρω στο βράδυ και κάτι μέρες.
Είχε μάλιστα πανσέληνο η αμφιβολία. [...]
Ά, η αμφιβολία δεν ξέρεις;
Παντού χωράει αυτή.

Κική Δημουλά
(απο το : "Ηχος Απομακρυνσεων")

Ουσιαστικο - Παντελης Θεοχαριδης

ίδια μερα ...

Απο το απειρο σε σενα - Διαφανα Κρινα

Ισορροπία σε μια χιονοστιβάδα 

Και η συμπεριφορά της πέτρας
Ξεδιπλώνει σιωπηλά μονοπάτια
Στους εντολοδόχους της νύχτας
Το προβάδισμα είναι καημός
Σύμβαση χρόνου
Μικροί τροπικοί
Δεν θα μπορέσουν να καλύψουν την απόσταση
που μας χωρίζει
Ερήμωση
Το ψυχρό σύμπαν
Βρίσκεται στη σφυγμομέτρηση της φτώχειας
Και το αύριο
Το αύριο
Η ίδια μέρα πάντα ξημερώνει

της Μινας Ξηρογιαννη

(αναρτηθηκε απο : varelaki )

Εγινε η απωλεια συνηθεια μας - Διαφανα Κρινα

...... θα 'τανε !!!

To κοριτσι της βροχης - Μανος Ξυδους

Θα περιμενω - Λιζετα Καλημερη

Rovinj, Κροατια

Παιδικο ονειρο (μουσικη : Γιωργος Βαρσαμακης)