Α...θεραπευτες λεξεις

"Του Πόθου και του Πάθους"
μουσικη: Τασος Γκρους (1998)

Γεννηθηκα δυο φορες - Μιχαλης Δημητριαδης

στιχοι: Ηλιας Κατσουλης

Το βελος ειναι βαλσαμο - Μιχαλης Δημητριαδης

στιχοι: Αλεξανδρος Αλεξανδρου

http://sterianizali.wordpress.com

Και ζήσαμε…

Σε δύο τετραγωνικά τοπίο.

Με ενέσεις νικοτίνης. Εξαρτημένοι από πρόστυχους “Θεούς”.

Και αγαπήσαμε ό,τι δεν άξιζε ν’ αγαπηθεί.

Ερωτευθήκαμε τα λάθη των σοφών.

Και ορθογραφήσαμε τη μοναξιά των στίχων μας.

Κακολογήσαμε τα “θέλω” μας.

Και συμψηφίσαμε τ’ αδέσποτά μας “πρέπει” μ’ ένα ανέραστο φιλί…

Αντώνης Τσάκος

...   ...   ...   ...   ...   

Αλυτρωτη σαν εθαψα 

τη φλυαρη σιωπη μου

στεγνο τραγουδι ανεβασε

στα χειλη η κραυγη μου

Της αγαπης χρωματα - Μαν. Μητσιας

Λαμπα θυελλης - Μαν. Μητσιας

1000+ ενας ...μύθοι



Χρονοι της απουσιας σου - Λιζετα Καλημερη

Περιμένοντας τὸ βράδυ

 

Δὲν ξέρω πῶς, δὲν ξέρω ποῦ, δὲν ξέρω πότε, ὅμως τὰ βράδια
κάποιος κλαίει πίσω ἀπὸ τὴν πόρτα
κι ἡ μουσικὴ εἶναι φίλη μας – καὶ συχνὰ μέσα στὸν ὕπνο
ἀκοῦμε τὰ βήματα παλιῶν πνιγμένων ἢ περνοῦν μὲς
στὸν καθρέφτη πρόσωπα
ποῦ τὰ εἴδαμε κάποτε σ᾿ ἕνα δρόμο ἡ ἕνα παράθυρο
καὶ ξανάρχονται ἐπίμονα
σὰν ἕνα ἄρωμα ἀπ᾿ τὴ νιότη μᾶς – τὸ μέλλον εἶναι ἄγνωστο
τὸ παρελθὸν ἕνα αἴνιγμα
ἡ στιγμὴ βιαστικὴ κι ἀνεξήγητη.
Οἱ ταξιδιῶτες χάθηκαν στὸ βάθος
ἄλλους τοὺς κράτησε γιὰ πάντα τὸ φεγγάρι
οἱ καγκελόπορτες τὸ βράδυ ἀνοίγουνε μ᾿ ἕνα λυγμὸ
οἱ ταχυδρόμοι ξέχασαν τὸ δρόμο
κι ἡ ἐξήγηση θὰ ᾿ρθεῖ κάποτε
ὅταν δὲν θὰ χρειάζεται πιὰ καμία ἐξήγηση

Ά, πόσα ρόδα στὸ ἡλιοβασίλεμα – τί ἔρωτες Θέε μου, τί ἡδονὲς
τί ὄνειρα,
ἂς πᾶμε τώρα νὰ ἐξαγνιστοῦμε μὲς στὴ λησμονιά.

Τασος Λειβαδιτης

 

 

 
 
 
Μυθοι της Ανατολης - Μιχαλης Δημητριαδης

Σ' αυτη τη πετρα - Γιωργος Νταλαρας

 

Καλημερα σαν ...καληνυχτα

Φωναξε με - Αρλετα (1967)
Ειναι αβασταχτο να φευγεις - Ελενη Βιταλη (1990)
στιχοι : Ακος Δασκαλοπουλος
μουσικη : Νοτης  Μαυρουδης

Θερινό σινεμά

Μικρή πελώρια ασίγαστη
Απεραντοσύνη στα πλάνα
Όταν έμπαινα στο βλέμμα σου
Τίποτα δε χανόταν

Ας μη μακρηγορούμε άλλο πάνω στη νύχτα
Υπάρχει για να την πεις ή για να τη σωπάσεις
Στα χαλίκια του αίθριου

Μείναμε κάτω απ' τον κήπο

Οι τελευταίοι περαστικοί που

Νομίσαμε ότι γίνεται να

Συναντηθούμε στα ψίχουλα της πραγματικότητας

Αν μπορείς

Αγάπησέ με ως

Αιώρηση

Λαβωματια - Χαρουλα Αλεξιου

 

Ελευθερία Κυρίτση

 

 

 

 

 

 

Τρεις μερες τωρα ...

Burn it blue - Caetano Veloso

Νοστος 
("Ο ανεμος της Μυκόνου", απόσπασμα)

[...] έμαθα ότι χαμήλωσε
το κατώφλι του σπιτιού της μητέρας
κι ότι υποχώρησε δυο μέτρα ο τόπος
όπου με περίμενε, κάθε χρόνο, τον Άυγουστο,.

Ξέρεις το περιεχόμενο που για τρεις ημέρες
πίνω από τη φλέβα;
Είναι το διάλυμα από νερό κι αλάτι
παρόμοιο με τον ορό και το θαλασσόνερο.
Βαραίνει σαν σήμαντρο στην καρδιά
και κάνει μεταλλικούς τους ήχους της,
βαραίνει σαν ψόφιος κορυδαλλός
το σβησμένο χριστουγεννιάτικο αστέρι.
Θα ήταν ωραία ν' αποκοιμηθώ στη θάλασσα
με το νερό να φτάνει στον λαιμό, που ξεδιψά και τρέφει,
να στροβιλίζομαι χωρίς φτερουγίσματα εκεί βαθιά
εκεί που μαζεύεται η σκιά των απόντων.
[...]

En vivo - Caetano Veloso

Corrado Calabro

Ποιήματα, μτφρ. Β. Ρούβαλης, εκδ. Γαβριηλίδης, 2007.

ανοιχτες ...παρΕΝθέσεις

Σταυρος Ζαφειριου - … και να μπλοφάρουμε στο όνειρο (1984)

Μ’ ανοιχτά χέρια

Καμαρι μου - Δημητρα Γαλανη

Πλησιάζω.
Με όμοιες λέξεις
Με όμοιες φράσεις
Πλησιάζω
Ανακαλώ τον εφιάλτη
Τον πυρετό
Την αλήθεια
Ισχυρή δροσιά
Παραμορφώνεις αυτό που υπάρχει
Σαν όγκος
Κάπου στο βάθος της θυρίδας
Που ξεκλειδώνουμε
Το μετατρέπεις
Σ’ εξάνθημα
Σε ομόλογο απεγνωσμένης γραφής
Το ξεπουλάς
Με αντάλλαγμα ένα τοπίο
Τεμαχισμένο
Σε δεκάδες παράθυρα
Μοναχικό
Κατακόκκινο
Μ’ ένα όραμα
Που σφαδάζει ανάμεσα στα δάχτυλα
Ένας κλοιός είναι
Που χαλαρώνει σιγά-σιγά
Κι αφήνει τη μουσική
Να ηχεί
Σαν παράξενος τρόμος
Στ’ αφτιά
Πλησιάζω
Σ’ ανακαλώ
Τ’ όνομά σου
Βουτηγμένο στο οινόπνευμα
Καρφιτσωμένο στον τοίχο
Μια χορδή είσαι
Ακίνητη
Και είμαι αιχμή
Η σταθερή συχνότητα
Των αναφιλητών
Πυροδοτώ το μυαλό μου
Ανατινάζομαι
Πέφτω σε φύλλα
Απροσδιόριστου χρώματος
Απροσδιόριστης εποχής
Αναζητώ
Ένα τέχνασμα
Ένα μηχανισμό για να συλλέγω
Κάθε φορά τις παρενθέσεις σου
Χωρίς να φωνάζω
Βοήθεια  [...]

Συγνωμη... - Δημητρα Γαλανη

Είναι οι μέρες
Οι μήνες
Τόσες ταχύτητες που αλλάζουν
Ενώ κυλάω
Σ’ αφύλακτους δρόμους
Παρασέρνοντας
Προφητείες και ωροσκόπια
Αβεβαιότητα είσαι
Και είμαι η αμηχανία
Μιας ξαφνικής φωτογραφίας
Σε ικετεύω
Γίνε βροχή
Γίνε ο απρόσμενος ξένος
Που μπαίνει
Χωρίς να χτυπήσει
Γίνε ο ρυθμός
Ενός ακόμη χαμένου ποιήματος
Γίνε η πράξη της λέξης
Δραπετεύω

Σταυρος Ζαφειριου

Φυλαξου απ' την αγαπη - Νικος Κουρουπακης

"Μια γευση απο ...αλμύρα"

Μη με κοιτας - Μανωλης Λιδακης

Παραπονο - Θεμης Καραμουρατιδης

[...]  Δε σου κράτησα ποτέ κακία. Παράπονο μόνο…
Να ήξερες πόσες νύχτες προσπαθούσα με τη σκέψη μου να επικοινωνήσω μαζί σου…
Να σου στείλω ένα μήνυμα… Κι εσύ δεν άκουγες…
Ξέρεις, ο πονεμένος αποζητά τον ίσκιο ενός ανθρώπου,
για να καθήσει από κάτω, να κουρνιάσει και να κλάψει με την ησυχία του.
Ο πόνος θέλει μια σκέψη.
Ένα καταφύγιο για να καταλαγιάσει. Όταν δεν υπάρχει τίποτα γίνεται πιο σκληρός.
Πιο κοφτερός. Σε παίρνει το κατόπι κι όπου σε βρει σε μαχαιρώνει,
ώσπου να σε ρημάξει…

Μόνο οι πολύ δυνατοί, οι πολύ οχυρωμένοι τα βγάζουν πέρα.
Κι εγώ δεν ήμουν ποτέ τόσο δυνατή.
Και καθόλου οχυρωμένη.
Εσύ ήσουν πάντα ένας καλός καραβοκύρης.
Είχες πυξίδα…
Κρατούσες την ρότα σου σταθερή..
Άραξες το σκάφος σου σε απάνεμο λιμάνι..

Εγώ το δικό μου το βούλιαξα…
Ναυάγησα…
Ήρθα εδώ γιατί με πέταξαν τα κύματα…
Ταξίδευα σ’ ένα άγνωστο πέλαγος κι είχα τ’ αυτιά μου ανοιχτά μόνο για τις σειρήνες...
Όπου μου λεγαν πήγαινα…

Αλκυόνη Παπαδάκη

Οποτε σ' αποθυμησα - Στ. Κραουνακης 

Ακριβως ! Επειγει ...

Άνεμε, που με γύμνωσες, μου ‘γινες μοναδικό μου ρούχο.
(Γ. Ρίτσος)

Ο καημος σου ειναι μαχαιρι - Χαρουλα Αλεξιου

απο Αχαϊκο καστρο, Ιουνιος '13

Η ΕΦΗΒΕΙΑ ΤΗΣ ΛΗΘΗΣ

Περιμένω λίγο
να σκουρήνουν οι διαφορές και τ'αδιάφορα
κι ανοίγω τα παράθυρα. Δεν επείγει
αλλά το κάνω έτσι για να μην σκεβρώσει η κίνηση.
Δανείζομαι το κεφάλι της πρώην περιέργειας μου
και το περιστρέφω.Όχι ακριβώς περιστρέφω.
Καλησπερίζω δουλικά όλους αυτούς τους κόλακες
των φόβων,τα αστέρια .Όχι ακριβώς καλησπερίζω.
Στερεώνω με βλεμμάτινη κλωστή
τ'ασημένια κουμπάκια της απόστασης
κάποια που έχουν ξηλωθεί τρέμουνε και θα πέσουν[...]

Αν δεν υπήρχε η απόσταση
θα μαραζώνανε τα μακρινά ταξίδια [...]

Αν δεν υπήρχες εσύ απόσταση
θα πέρναγε πολύ ευκολότερα
πιο γρήγορα εν μια νυκτί η λήθη
τη δύσκολη παρατεταμένη εφηβεία της
αυτό που χάριν ευφωνίας ονομάζουμε μνήμη.

Μ' αφησες σαν ... - Χαρουλα Αλεξιου

Όχι ακριβώς μνήμη. Στερεώνω
με βλεμμάτινη κλωστή ομοιώσεις
έχουν ξηλωθεί τρέμουνε και θα πέσουν.
Όχι ακριβώς στερεώνω. Δουλικά περιστρέφομαι
γύρω απ'αυτούς τους κόλακες του χρόνου που
χάριν συντομίας τους ονόμασα μνήμη.
Όχι ακριβώς μνήμη. Ανεφοδιάζω διάττοντες
με παρατεταμένη εκμηδένιση.Επείγει.

Κικη Δημουλά

Παρε το δρομο - Χαρουλα Αλεξιου

Αυγουστος ειναι ...δεν ειναι ***

Πικρο τραγουδι - Παντελης Θαλασσινος
(στιχοι : Λενα Παππα, μουσικη : Γ. Νικολαου)

Aυγουστος - Ελλη Πασπαλα
Το δακρυ - Ελλη Πασπαλα

Σταλαγματιά το δάκρυ μου στο μάγουλο και τρέχει

και κάθε δάκρυ μου θαρρώ την όψη σου πως έχει.

(Μαντιναδα της Ελενης Γαρεφαλακη)

Πως να ξεχασω - Ελλη Πασπαλα

Αυγουστος - Νικος Παπαζογλου

Amara Me - Ελλη Πασπαλα

απο την ταινια :

Ιταλία 1973.

Σεναριο, σκηνοθεσία: Λίνα Βερτμίλερ

Φωτογραφία: Γκιουζέπε Ροτούνο

Μουσική: Νίνο Ρότα, Κάρλο Σαβίνα

Ηθοποιοί: Τζιανκάρλο Τζανίνι, Μαριάντζελα Μελάτο

*** Ο τιτλος, ιδεα απο τους στιχους :

Ανέμισες για μια στιγμή το μπολερό
και το βαθύ πορτοκαλί σου μεσοφόρι
Αύγουστος ήτανε δεν ήτανε θαρρώ [...]

(Νικου Καββαδια, "Φ. Γκαρθια Λορκα")

Μη φευγεις ... πρασινη θαλασσα

Μη φυγεις

Μη φυγεις χωρις να με ρωτησεις
Ακουσε μια λεξη
κι υστερα αν θελεις φυγε
Μη φυγεις ετσι
ειναι πικρο
ειναι αδικο


Κοιτα μόνο το βλεμμα μου
κι υστερα αν θελεις φυγε
Μη φυγεις ετσι
ειναι σκληρο
Μεινε εστω λιγο
εστω μια στγμη
νιωσε τον αγερα μου
Μη φυγεις ετσι

Δημητρης Μπουραντας*
("Κραυγη σιωπης", Δεκεμβρης 2012)

Κόκκινος ήλιος η καρδιά μου

Τ' αγέρι θα 'ναι θαλασσί

Πράσινη θάλασσα η ματιά μου

Και τ' όνειρό μου θα 'σαι συ

(στιχοι-μουσικη: Μ.Φραγκουλης)

Χρωματα πηρα και καμβα - Μαριος Φραγκουλης

(* "Ολα σου τα 'μαθα, μα ξεχασα μια λεξη"

Δ. Μπουραντας, ΠΑΤΑΚΗΣ 2008)

Συντριβη ...

...
οι δικες τους φωνες
αλυσιδες βαρειες
κι η σιωπη σου
αρυτιδωτη

"Contrition": painting on wood by Kelley J Sullivan

Βαθυ ποταμι ο ερωτας - Παντελης Θαλασσινος







Αναθεμα σε - Γιαννης Κοτσιρας
Γραψε μου κατι - Δημητρης Μητροπανος

Οπως και νά 'χει ...

Νυχτα μαγικια - Μαρια Δημητριαδη

Ερωτικό

Ειδα όνειρο ήμουν μαζί σου πλάϊ στήν θάλασσα
ο ήλιος έλιωνε τόν κόσμο
κι εσύ γελούσες φέγγοντας τίς φλέβες μου
άπλωνα τό χέρι ετσιδά καί σ’άγγιζα
ηλεκτρισμένη
λάβα και μύρο χυνόμουν όλη κι έρρεα
πρός εσένα.
Μέ κοίταζες κι οἱ θάνατοί μου όλοι πέθαιναν
κι όλα τά πράγματα πού δέν μέ ξέραν
τραγουδούσαν τ’ όνομά μου
ριγούσα από τήν ηδονή της πεταλούδας πού φτερώνει

καί σκίζει τό κουκούλι της βγαίνοντας στων ανθών τό φως.

Κι όπως τά όνειρα δέν έχουν λογική
σέ πήρα σάν μωρό στήν αγκαλιά καί σέ κανάκεψα
τόσο γλυκά πού κουλουριάστηκες στά σωθικά μου
κι έγινα η ευτυχισμένη σου μητέρα.
Τώρα πατώ στά νύχια μήν ξυπνήσω
τήν απουσία σου
πουθενά δέν κοιτάζω μήν τυχόν καί φύγει
ο μαγεμένος ύπνος απ’ τά βλέφαρά μου
καί δω αδειανή, θανατωμένη τήν ζωή μου
καί παραλοΐσω.

Εισαι εδω μα και πουθενα - Παντελης Θαλασσινος

Μεταμόρφωση 

Αδέσποτη μνήμη

παρατημένο, πεταμένο γατί

στα τρίστρατα της λησμονιάς

Περνώντας σε περιμάζεψα

πονετικό

σε τάισα γάλα τρυφερότητας

κι εσύ θεριεύοντας μέσα στα χάδια μου

γίνηκες Τίγρη

και με ξέσκισες.

ποιηση : Λενα Παπα

Ενα φιλι για κεινον - Αρετη Κετιμε, Δημ. Μπασης

να (περι)μένει ...

Θαμπά ...

Lontano dagli occhi - Sergio Endrigo

 "Ιn the dream I painted the tree blue "
photo by Aini Tolonen

Επιστροφή

Χιλιάδες τρέχουν με ποδήλατα

μα λίγοι φτάνουνε στον ουρανό

και δεν πετούνε όλα τα πουλιά

απ' τη χαρά τους...

Στήνει τα βρόχια το κακό...

Όμως εγώ διέφυγα

μια μέρα βροχερή γλίστρησα απ' το καμιόνι

-ξέφυγα

χωρίς μουσαμά κέρδιζα

το δρόμο μιας νεροσυρμής στο δάσος.

Θυμόμουν τα λόγια τους:

"Πρόσεχε τους ανθρώπους

πόχουν τη θεωρία για περίστροφο,

κάθε π' αρχίζουν να μιλάνε - φεύγε!"

Κ' έτρεχα...

Τοίχο-τοίχο γυρνώ, τοίχο-τοίχο

σαν παλιός καπετάνιος

ξέρω και τι αέρα φυσά

κάθε που στρίβω το στενό σου.

Φύγ' απ' τα δέντρα!

Έρχομαι!

Γιαννης Πατίλης

("Αλλά τωρα προσέχτε",1973)

Io che amo solo te - Sergio Endrigo

Canzone per te - Mina

Σαν ένα σύννεφο……….

Όσο και να θέλω να μπω στην ψυχή σου  

θα φυσά εκείνο το αεράκι και θα τα κάνει όλα στάχτες 

Και εγώ ξανά από την αρχή να κάνω όνειρα για να ξανα’ρθω 

δεν με αφήνουν τα χέρια του ήλιου  

θέλει να με κάψει και να με στείλει 

σαν σύννεφο να σε δροσίσω 

θέλει κρυφά να βλέπει πως θα πέφτω σαν σταγόνες για χάρη σου  

μπροστά στα πόδια σου 

δάκρυα , σταγόνες θα γίνουν ένα για να σε ξανά νιώσω  

έστω και έτσι σαν βροχή να χάνομαι και να υποχωρώ στο χώμα 

Πάντα σαν βροχή θα έρχομαι στην επιφάνεια, να μπαίνω στην ψυχή σου... .

Aθ. Μαχμουκιώτης

Αμα δε νιωσεις τιποτα ...

Σε σκέφτομαι.

Έλκομαι. Κατασκηνώνω στο μεταίχμιο
Μαζί- Χώρια.
Αυτή η Σελήνη μας κατέστρεψε. 
Πάντα σε απόσταση ασφαλείας. 
Και πάντα να επηρεάζει καταλυτικά τις Ροές. 

Τόσος Έρωτας!

Τόση Απόσταση!

Τόσες ελλειπτικές τροχιές!

Τόση παλίρροια στα νερά, στο αίμα, στις κοίτες του Νου!

Όταν κλειδώνεσαι, πνίγομαι. Η Σελήνη γιγαντώνεται στο μικρό μου παράθυρο, γκρεμίζει μεσοτοιχίες ενδοιασμού και με καταπίνει. Ψιθυρίζει πως κρατά το αντικλείδι του κελιού σου. Πάντα την πιστεύω, η ΤρεΛή! Δέχομαι να φαγωθώ. Ίσως από απωθημένο παλιάς Πείνας. Είναι τόσο χλωμή, σαν αιώνες να 'χει να τραφεί από αιμοσφαίρια ερωτευμένου. Προσφέρομαι να γίνω το γεύμα της απόψε. Εξάλλου, Εσύ με νηστεύεις!... Δε θα με ψάξει η Πείνα σου.

Προσφέρομαι και στον λαιμό της ψάχνω το κλειδί.

[...]
Κακια Παυλιδου

Με τα φτερα του ερωτα - Μανωλης Λιδακης

(στιχοι : Ηλιας Κατσουλης)

νότια νοσταλγια, μόνο αυτο ...

Οι ερωτες δεν υπακουν - Ρ.Ελληνιδου, Τ.Πουλιος

Αυτό  (this)

Aκορεστος Απριλης, τα δεντρα στη σωστη θεση

Στη γδαρμενη τους θεση

Το στησιμο τους

Ορθιος δρομος

Οι περιοχες των κοκκινων κλαδιων τους

Πρασινες περιοχες βλασταριων (φουντωτα μαλλια)

Ποταμι, αυτο εκει

Ξαφνιασα μιαχηνα και συριξε.

Περπατω και περπατω με κρυα χερια.

Πισω στο σπιτι υπαρχει πολυ νοσταλγια,

Τιποτα να παρει τη νοσταλγια μακρια.

Κοιταζω πισω τη ζωη μου.

Πασχιζω να βρω αναλογιες

Δεν υπαρχουν καθολου.

Εχω ξανανιωσει λαχταρα για ανθρωπους,

Εχω αγαπησει ανθρωπους ξανα.

Οχι σαν αυτο.

Δεν ηταν αυτο.

Δωσ' μου ενα κοσμο, εχεις παρει τον κοσμο που ημουν.

Anne Carson

Κι αν τα ματια σου - Μαν. Λιδακης

(στιχοι: Ακος Δασκαλοπουλος)

4..., 14..., 24...

Xθες το βραδυ στ' ονειρο μου - Δημητρης Ζερβουδακης

Φεύγεις την ώρα ακριβώς που σε σκέφτομαι.
Αφήνεις πίσω το λιγοστό άρωμα της μνήμης σου
και τα δεσμά του μυαλού και του πόθου μου.
Φεύγεις, άρα υπάρχεις.
Έρχεσαι, όταν ζητάς να με υποτάξεις,
να παίξεις ανασύροντας τη φωνή μου
από τα έγκατα του ασύλληπτου.
Έρχεσαι, άρα σου ανήκω.
Ετσι φτιάχτηκε ο κόσμος για μας.
Άφηνέ με ν' αγγίζω την αύρα σου έστω
την άκρη απ' τη σκιά σου έστω
τη θέρμη στο μέρος που ακουμπούσες το χαρτί.
Ύστερα κοίταζέ με
να σου αφήνω λέξεις πάνω στο σεντόνι
να γίνομαι ποτάμι από σιωπές.

Γερνάμε μαζί αλλά

θα πεθάνω μόνο εγώ

αγάπη μου.

Γιάννης Ευθυμιάδης

Φυσηξε βοριας - Μαρθα Φριτζηλα

Ρωτα - Μαρθα Φριτζηλα

δακρυ που δε ροβολησε

ποτε του δε στερευει

αν δε φωλιασει στην καρδια

ο πονος δε 'μερευει
Βασιλισσα της λυπης - Κατερινα Σιαπαντα

Μμμμ ...

Ελα και κοψε με στα δυο - Γιαννης Κοτσιρας

Νυχτερινή Περίπολος

Στης νύχτας τους δρόμους

το όνειδος  έχει ξεμείνει

να φυλάει τα νώτα

του κόσμου που κοιμάται.

Νυχτερινή περίπολος

μη τυχόν κι αναδυθεί ο ήρωας

που με την εκκωφαντική σιωπή του

ξυπνήσει από το βαθύ ύπνο

τους αναιδείς, τους απεχθείς

και τις ωραίες κοιμώμενες.

Ζωή χαμένη στη λήθη.

Ελενη Ιωαννου

Καπου θα βρεθουμε - Γιαννης Κοτσιρας

Σ' αγαπαω - Γιαννης Κοτσιρας